Schoolportret De Klaver

'Deze school maken we samen'

Wat zijn school in Stedum typeert? Directeur Martin Pik hoeft er niet lang over na te denken: 'Samenhorigheid!'. 'Dat heeft voor een deel te maken met het dorp', legt hij uit. 'De Klaver is een samenwerkingsschool. De fusie tussen de christelijke en de openbare basisschool was ingrijpend en toch zag iedereen er het belang van in. Twee kleine scholen overeind houden, dat is gekkenwerk, vonden zowel personeel als ouders. Dat neemt niet weg dat we pittige gesprekken hebben gevoerd. Met de medezeggenschapsraden van beide scholen, met de ouders. Uiteindelijk heeft dit proces tot een enorme samenhorigheid geleid. Deze school maken we samen.'

Zoals op alle samenwerkingsscholen is identiteit een issue geweest. Hoe zorg je ervoor dat zowel het openbare als het christelijke karakter zichtbaar blijven? De identiteitscommissie, die bestaat uit ouders en leerkrachten, heeft zich daarover gebogen. Martin: 'Het voorstel luidde de leerlingen drie keer per week twintig minuten te scheiden: de 'openbare leerlingen' krijgen humanistisch vormingsonderwijs, de christelijke godsdienst. Zo hebben we dat de eerste jaren gedaan. Tot we er steeds meer vraagtekens bij gingen plaatsen. "We doen alles samen, waarom dan dit kleine stukje nog steeds apart?" Steeds gekker vond iedereen dat. Na intensief overleg met onder meer de identiteitscommissie en met externe ondersteuning hebben we toen besloten voor de hele school Levo in te voeren, levensbeschouwelijk vormingsonderwijs. Eén keer per week krijgen de kinderen Levo in hun eigen klas en van hun eigen leerkracht. Er is nu meer tijd voor verdieping en dialoog. De lessen zijn voor iedereen betekenisvoller en gewoon leuker geworden.'

IPC
Chaya en Jasmijn, beiden 11 jaar, beginnen er ook meteen over: 'We doen hier veel dingen samen. Rond de kerst hadden we ook een thema Samen. Daar werkten we met elkaar aan. Eerst gingen we het erover hebben, over wat 'samen' voor ons betekent. Toen hebben we een woordweb gemaakt van alles waar je aan denkt bij 'samen'. We hebben ook naar verschillende geloven gekeken. Het ene groepje hield zich bezig met het Hindoeïsme, het andere met het Jodendom, weer een ander met het Christendom…..We gingen op zoek naar wat kerst betekent in de geloven en naar de verschillen tussen vroeger en nu.'

'Samen' was een thema dat De Klaver oppakte binnen het curriculum van het IPC, het international primary curriculum. Martin legt uit waarom daarvoor gekozen is. 'Bij de fusie hadden we te maken met twee scholen: de een werkte met methodes voor de zaakvakken, de ander niet. We hebben toen besloten alle methodes aan de kant te schuiven en volgens IPC te gaan werken. De kerndoelen van aardrijkskunde, biologie, geschiedenis, wereldoriëntatie worden gehaald door te werken in thema's. Alle leerkrachten zijn getraind in deze methodiek. Het programma biedt handvatten, maar vraagt ook veel zelfwerkzaamheid. Materialen bij de thema's maken leerkrachten grotendeels zelf. Iedereen is enthousiast ook al is het in eerste instantie best veel werk. Het levert namelijk zo veel op. Omdat we veel beter kunnen aansluiten bij de belevingswereld van de kinderen, zijn ze veel meer betrokken.'

Chocola
Chaya en Jasmijn hebben als achtstegroepers al flink wat ervaring met IPC. Ze weten eigenlijk niet beter. 'We hadden een keer het thema 'chocola'. 't Ging over waar het vandaan komt, hoe het gemaakt wordt. We keken naar een filmpje op School TV en naar Sjakie en de chocoladefabriek. En we gingen ook zelf chocola maken en proeven. Dat was leuk! Bij het thema 'reizen' hebben we groepjes gemaakt. Reizen over zee, reizen met de auto, reizen met de trein en reizen door de lucht. Op posters maakten we collages en die presenteerden we aan de klas.'

En het leukste aan hun school? Daarover zijn de dames het snel eens. Het licht en de ruimte! 'Heb je gezien hoe groot de ramen zijn? Je kunt hier heel ver kijken. En als je iets lastig vindt of even rustig wil werken, dan kun je in de stilte- of instructieruimte zitten. Dat is heel fijn!'